Absits

Scho us Ching hani ging gfragt “Mami, für was bini da? Wär’s nid besser wes mi gar nid gäbt?”

Druf abä het si mi i Arm gno u gseit “Nei, Chlises, i liäb di u wett di nid missä.”

U glich het mi zGfüuh niä ganz los gla, das öppis nid stimmt, das öppis mi wägzieht. Es het amer zerrt, het mi wöuä mitriissä, irgendwohärä, irgendwohi, wäg vo hiä, wäg vo dä Lüt, wäg vo der Wäut.

Scho ging hami frömd gfüuht i au däm Machä u Tuä. Am Rand bini gstangä vo mim eigetä Läbä, ha mir säuber so zuägluegt, hami dert gseh wartä, ussä vor, ganz elei.

Mitzspilä hami niä richtig trout, hami nid wöuä ufdrängä, hami so la verdrängä, mi säuber iz Absits bugsiert. “Dert ghörsch du härä,” hani mir gseit, “dert chasch du si.”

Lang hani gmeint äs mües äso si, dass sech zLäbä so afüuht. Am liebschtä hätti mi i Luft ufglöst, vo auem Müessä u Söuä losglöst, vo mir säuber u auem angerä abglöst.

Miner Sehnsücht u Wünsch hätti denn niä so entblösst. Doch itz isches Zyt für nä ganz nöii Rundi, itz isches Zyt für nä Wächsu vor Resärväbank zmitts dri iz Spiu. I stah unger Zugzwang, secklä usä id Mitti, zmitts dri i das Läbä u rüefä so lut wini cha “i bi o da, i bi no da”.

Es schüchs Ching bini gsi u nes ängschtlechs, ha vor auem u jedem Respäkt gha, hätt niä öppis gwagt. Nervös bini gsi, ha nä inneri Unruäh verspürt.

Zentriert bini niä gsi, so gar nid usbalanciert. I mir innä hets ging scho grumoret u tobet, ä Sturm, äs Chaos vo Gfüuh u vo Ängscht.

ZNacht hani Züg gseh, mi gfürchtet im Dunklä. Wi näs chlis Lämmli hani de bättet u bittet „Mach, dases wäg geit, i wott nid, dass mi mittreit“.

Ganz brav bini gsi, ha aues gmacht womä vomer verlangt het. U glich hani dä Widerstang gspürt töif i mir drin, äs inners Zermürbnis, Zerwürfnis, u gfragt hami gli „isch das würklech scho aus gsi?“

Vo angernä unbemerkt hei si sech breit gmacht i mir, di Tröim vo no meh, vomä angerä ig. Heimlech hami i angeri Lüt dänkt, i angeri Läbä drigwünscht, mi säuber verwünscht.

Scho us Ching wäri lieber nid mi gsi, ha mini Fründä benidet um ihri Säubschtverständlechkeit, ihri Zfridäheit mit sich u ihrem Dasi.

Miner Sehnsücht u Wünsch hani denn aber no i mir innä la si. Doch itz isches Zyt für nä ganz nöii Rundi, itz isches Zyt für nä Wächsu vor Resärvebank zmitts dri iz Spiu. I stah unger Zugzwang, secklä usä id Mitti, zmitts dri i das Läbe u rüefä so lut wini cha “i bi o da, i bi no da”.

O spöter bini unsicher gsi, ha Haut gsuecht ir Liebi, mi a Strohhäum klammeret, mi a angeri ghänkt, mis Härz hani schnäu mau verschänkt.

So hets mi mängisch verletzt, mä het mi öfter versetzt u nid säutä mir gseit i sigs doch nid wärt. Miner Tränä si gflossä u gflossä we si mi de vo sech hei gstossä.

I mim Säubschtwärt so knickt, bini no denn mängisch iknickt u hami säuber de gfragt „Für was bini da? Wärs nid besser wes mi gar nid gäbt?“

Doch ufgstange bini ging wieder, ha füregluegt o wemi gäng no ha frömd gfüuht, gäng no chli fäuplatziert u vor Wäut distanziert.

Nur schüch bini nüm gsi, bi uf angeri zuä. Ha nä Maskä ufgsetzt u nä Rouä när vorgspiut. „DWäut isch ä Bühni“ het der Shakespeare scho gseit.

So hami gäh wini mi gärn hätt gseh u plötzlech ischs gangä, bini nüm so im Absits uss gstange.

Miner Sehnsücht u Wünsch hani denn aber noni verstangä. Doch itz isches Zyt für nä ganz nöii Rundi, itz isches Zyt für nä Wächsu vor Resärvebank zmitts dri iz Spiu. I stah unger Zugzwang, secklä use id Mitti, zmitts dri i das Läbe u rüefä so lut wini cha “i bi o da, i bi no da”.

Hüt wotti dMaskä la gheiä, der Fruscht usä schreiä. I wott mi säuber umarmä, mi nümme säuber verwarnä.

Itz zeigi mirä Unsicherheit der Mittufinger, gang figg di u lami la si, di bruchi nid. I schickä mini Säubschzwifu zum Tüfu, houet ab u löht mi in Ruäh.

Häbet dSchnurä au mini Ängst u au mini Zwäng, öich lani zrügg, bouä niä meh ä Brügg. Verziäh di, du Säubschthass, ohni di hani meh Spass.

Itz nimi zLäbä ganz nöi i Agriff, bechumä mi säuber i Griff, gibä mir der letscht Schliff. Ä chli Veränderig, Abänderig, chli Vertrouä het no niemerem gschadt.

I luägä vorwärts, i gseh äs geit ufwärts, der Ufwand ischs wärt. Wes mues si griifi o mau zum Schwärt, bahnä mir mi Wäg usem Dornröslischloss, gibä mir säuber dä Kuss, womi zu Nöiem erweckt.

Was dZuäkunft mir bringt, was mi speter umringt, das isch aus offä, laht mi aber la hoffä. Uf dass dRosä erblühit, vo innä us glühit, uf dasi zbeschtä u zschönschtä wirdä woni cha si.

Minä Sehnsücht u Wünsch lani itz freiä Louf. Es isch Zyt für nä ganz nöii Rundi, itz isches Zyt für nä Wächsu vor Resärvebank zmitts dri iz Spiu. I stah unger Zugzwang, secklä use id Mitti, zmitts dri i das Läbe u rüefä so lut wini cha “i bi o da, i bi no da”.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s